Σάββατο 2 Οκτωβρίου 2010

Οι μέρες και οι νύχτες μου μακριά σου




Που λες, κάθε φορά που έλειπες, τα βήματά μου γίνονταν αισθητά πιο αργά. Βαριά. Σαν να περίμεναν να γυρίσεις, να τα προλάβεις, και να πιάσουν τον ίδιο ρυθμό με τα δικά σου.
Τώρα, ... 
Τώρα πρέπει να τρέξω μόνη μου.
Χωρίς ν'ακούω το δικό σου ρυθμό.


Δεν υπάρχουν σχόλια

Δημοσίευση σχολίου

© Forgetfulness
Maira Gall