Επαναλαμβανόμενες εικόνες και σκέψεις
σαν την ημέρα της μαρμότας.
Είπες είμαι καλλιτεχνική φύση.
Και υποβάλλω τον εαυτό μου σε ένα ατελείωτο δράμα,
ζω τις πίκρες μου με ένταση, τις στραγγίζω
Αντίθετα οι χαρές μου ευμετάβλητες
κρατάνε λίγο, χάνονται στο σκοτάδι
και μένουν χαμόγελα σε ασπρόμαυρες φωτογραφίες.
Έτσι εμείς οι δύο είμαστε το ίδιο
Δεν υπάρχουν σχόλια
Δημοσίευση σχολίου