Κυριακή 31 Οκτωβρίου 2010

Να κοιμάσαι


Να κοιμάσαι
Με τον ήλιο στο ένα μάτι και το φεγγάρι στο άλλο
μ’ έναν έρωτα στο στόμα κι ένα ωραίο πουλί μεσ’ στα μαλλιά
στολισμένη σαν τους κάμπους, σαν τα δάση, σαν τη θάλασσα
στολισμένη και πεντάμορφη σαν το γύρο του κόσμου.
Να φεύγεις και να χάνεσαι
μεσ’ απ’ τους κλώνους των καπνών και τους καρπούς του ανέμου
πόδια πέτρινα με κάλτσες άμμου
γερά πιασμένη από του ποταμού τους μυώνες
και μιαν έγνοια, τη στερνή, στην καινούργια σου όψη επάνω

 (μτφ. Οδυσσέας Ελύτης)
 
Suite
Dormir la lune dans un oeil et le soleil dans l'autre
Un amour dans la bouche un bel oiseau dans les cheveux
Parée comme les champs les bois les routes et la mer
Belle et parée comme le tour du monde


Puis à travers le paysage
Parmi les branches de fumée et tous les fruits du vent
Jambes de pierre aux bas de sable
Prise à la taille à tous les muscles de rivière
Et le dernier souci sur un visage transformé.

Paul Eluard

Σάββατο 23 Οκτωβρίου 2010

Οι παλιές αγάπες πάνε στον παράδεισο...


 Και έγινα ξαφνικά 5 χρονών παιδί, που του δίνεις ένα τεράστιο φανταχτερό πακέτο με φίογκο για κύρος και μεγαλοπρέπεια και του λες, να, στο χαρίζω... Δικό σου!

Αστράφτει το μουτράκι του, γελάνε τα μάτια του και παίζει με τον καινούριο του θησαυρό.

Ο δικός μου ήταν θαμμένος για καιρό, αλλά όχι ξεχασμένος. Κοκκίνισαν τα χέρια μου που προσπάθησα να τον φέρω στην αγκαλιά μου πάλι, έπεσα, ξανασηκώθηκα, ίδρωσα, ξεφύσηξα μια δυο φορές..
Τι σημασία έχει...


Ωραία που είναι να είσαι παιδί...

Σάββατο 2 Οκτωβρίου 2010

Οι μέρες και οι νύχτες μου μακριά σου




Που λες, κάθε φορά που έλειπες, τα βήματά μου γίνονταν αισθητά πιο αργά. Βαριά. Σαν να περίμεναν να γυρίσεις, να τα προλάβεις, και να πιάσουν τον ίδιο ρυθμό με τα δικά σου.
Τώρα, ... 
Τώρα πρέπει να τρέξω μόνη μου.
Χωρίς ν'ακούω το δικό σου ρυθμό.


© Forgetfulness
Maira Gall