Ο αχός της εποχής

"Τι θα μπορούσε να αντιπαρατεθεί στον αχό της εποχής; Μόνο αυτή η μουσική που βρίσκεται μέσα μας, η μουσική της ύπαρξής μας, που μερικοί τη μετατρέπουν σε πραγματική μουσική. Και αυτή με τη σειρά της, αν είναι αρκετά δυνατή, αληθινή και καθαρή, έτσι ώστε να καταπνίξει τον αχό της εποχής, μετατρέπεται σε ψίθυρο της ιστορίας."

Julian Barnes, The noise of time

Μτφ.: Θωμάς Σκάσσης

Φόβος

Όταν αγαπάς, η μισή αγάπη είναι φόβος για το χαμό της αγάπης. 

Η άλλη μισή είναι μίσος για τη σκλαβιά της αγάπης. 

(Γιάννης Ρίτσος)

Πάντα σε περίμενα

ΠΑΝΤΑ ΣΕ ΠΕΡΙΜΕΝΑ

Nαι αγαπημένη μου. Πολύ πριν να σε συναντήσω εγώ σε περίμενα. Πάντοτε σε περίμενα.

Σαν είμουνα παιδί και μ’ έβλεπε λυπημένο η μητέρα μου
έσκυβε και με ρωτούσε. Τι έχεις αγόρι;
Δε μίλαγα. Μονάχα κοίταζα πίσω απ’ τον ώμο της
έναν κόσμο άδειο από σένα.

Και καθώς πηγαινόφερνα το παιδικό κοντύλι
είτανε για να μάθω να σου γράφω τραγούδια.
Όταν ακούμπαγα στο τζάμι της βροχής είταν που αργούσες ακόμα όταν τη νύχτα κοίταζα τ’ αστέρια είταν γιατί μου λείπανε τα μάτια σου κι όταν χτύπαγε η πόρτα μου κι άνοιγα δεν είτανε κανείς. Κάπου όμως μες στον κόσμο είταν η καρδιά σου που χτυπούσε.

Έτσι έζησα. Πάντοτε.

Κι όταν βρεθήκαμε για πρώτη φορά - θυμάσαι; - μου άπλωσες τα χέρια σου τόσο τρυφερά σα να με γνώριζες από χρόνια. Μα και βέβαια με γνώριζες. Γιατί πριν μπεις ακόμα στη ζωή μου είχες πολύ ζήσει μέσα στα όνειρά μου αγαπημένη μου.

Θυμάσαι, αγάπη μου, “την πρώτη μεγάλη μέρα μας”;
Σου πήγαινε αυτό το κίτρινο φόρεμα
έν’ απλό φτηνό φόρεμα, μα είταν τόσο όμορφα κίτρινο.
Οι τσέπες του κεντημένες με μεγάλα καφετιά λουλούδια.
Σου πήγαινε στο πρόσωπο σου ο ήλιος
σου πήγαινε στην άκρη του δρόμου αυτό το τριανταφυλλένιο σύννεφο κι αυτή η φωνή μακριά ενός πλανόδιου ακονιστή - σου πήγαινε.

Έβαζα τα χέρια μου στις τσέπες, τα ξανάβγαζα.
Βαδίζαμε δίχως λέξη. Μα και τι να πει κανείς
όταν ο κόσμος είναι τόσο φωτεινός και τα μάτια σου
τόσο μεγάλα. Ένα παιδί στη γωνιά τραγούδαγε τις λεμονάδες του. Ήπιαμε μια στα δυο. Κι αυτό το χελιδόνι που πέρασε ξαφνικά πλάι στα μαλλιά σου. Τι σου είπε λοιπόν;

Είναι τόσο όμορφα τα μαλλιά σου. Δεν μπορεί, κάτι θα σου είπε.

Το ξενοδοχείο είταν μικρό σε μια παλιά συνοικία πλάι στο σταθμό που μες στην αντηλιά κοιτάζαμε να μανουβράρουμε τα τραίνα.

Αλήθεια κείνη η άνοιξη, εκείνο το πρωινό, εκείνη η απλή κάμαρα της ευτυχίας αυτό το σώμα σου που κράταγα πρώτη φορά γυμνό αυτά τα δάκρυα που δεν μπόρεσα στο τέλος να κρατήσω
- πόσο σου πήγαιναν.

Τάσος Λειβαδίτης

Σβήσε τα μάτια μου

Σβήσε τα μάτια μου· μπορώ να σε κοιτάζω,
τ’ αυτιά μου σφράγισέ τα, να σ’ ακούω μπορώ.
Χωρίς τα πόδια μου μπορώ να ‘ρθω σ’ εσένα,
και δίχως στόμα, θα μπορώ να σε παρακαλώ.
Κόψε τα χέρια μου, θα σε σφιχταγκαλιάζω,
σαν να ήταν χέρια, όμοια καλά, με την καρδιά.
Σταμάτησέ μου την καρδιά, και θα καρδιοχτυπώ με το κεφάλι.
Κι αν κάμεις το κεφάλι μου σύντριμμα, στάχτη, εγώ
μέσα στο αίμα μου θα σ’ έχω πάλι.

Reiner Maria Rilke

μτφ. Κωστής Παλαμάς

If only i could tell you how i feel...

-->

Έτσι όταν δύει ο ήλιος στην Αμερική και κάθομαι στην παλιά ρημαγμένη προβλήτα κοιτάζοντας τους ατελείωτους ουρανούς πάνω από το Νιου Τζέρσεϋ και νοιώθω όλη αυτή την άγρια γη που τυλίγεται σε μια απίστευτα τεράστια κοιλιά πάνω από τη Δυτική Ακτή, και όλος αυτός ο δρόμος συνεχίζει, όλοι οι άνθρωποι ονειρεύονται στην απεραντοσύνη της και στην Αιόβα ξέρω τώρα πως τα παιδιά θα κλαίνε στη χώρα που αφήνουν τα παιδιά να κλαίνε και θα ξεπροβάλουν τ’ αστέρια απόψε και, δεν ξέρεις πως ο Θεός είναι η Μεγάλη Άρκτος; Ο Αυγερινός θα γέρνει και θα σκορπάει τις λαμπρότερες των θαμπών ακτινών του στο απέραντο ξερό λιβάδι, μια στιγμή μόλις πριν τη βαθιά νύχτα που ευλογεί τη γη, σκοτεινιάζει όλα τα ποτάμια, σκεπάζει τις βουνοκορφές και τυλίγει μέσα της την τελευταία ακτή, και κανένας μα κανένας δεν ξέρει τι θα συμβεί σε οποιονδήποτε πέρα από τα εγκαταλελειμμένα κουρέλια ενός ανθρώπου που γερνάει, σκέφτομαι τον Ντιν Μοριάρτι, σκέφτομαι ακόμα και τον Γέρο Ντιν Μοριάρτι τον πατέρα που ποτέ δεν βρήκαμε, σκέφτομαι τον Ντιν Μοριάρτι.

On the Road

Jack Kerouac
(μτφ.: Φανή )

Liebe Über Alles

Liebe ist ein Gefühl,
das vom Herzen ausgeht,
über das Blut verbreitet,
und jede einzelne Zelle
des Körpers durchströmt.

Alexander Lowen