Πέμπτη 2 Δεκεμβρίου 2010
Ξέχασε ο ύπνος μου ν'αποκοιμιέται...
Ζαλίζω την απουσία σου
της δίνω να μασάει δάφνη
Έτσι ελπίζω πως θα κλείσει τα βλέφαρά της
και θα σταματήσει να τριγυρίζει στο δωμάτιό μου
Ώρες ατελείωτες κάνει κύκλους
και γελάει χαιρέκακα
Την αγνοώ, σα να μην τη βλέπω,
σα να μην είμαστε συγκάτοικοι στα 12 τετραγωνικά μου
Που θα πάει...
Θα την βγάλω έξω, στο χίονι
να δει πως είναι να υποφέρεις.
Παρασκευή 19 Νοεμβρίου 2010
26+κάτι
Κάθε βράδυ η ίδια ιστορία
γυρίζω απο'δω, γυρίζω απο'κει
που να ταιριάξω
σε ποια αγκαλιά να κουμπώσω
δεν έχω ν'ακουμπήσω με τ'ακροδάχτυλά μου τη θαλπωρή μου.
Και ουρλιάζω στο σκοτάδι
και ήχος δεν βγαίνει, δεν βγαίνει
τίποτα
ούτε ο πιο βαρύς φθόγγος
Πάλι ξημέρωσα να μετράω σελίδες
και να καταριέμαι τον ήλιο
που άργησε να σηκωθεί από το στρώμα του.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)



