Σου είπα πως είναι η συνύπαρξή μας;
Μια νεαρή κοπέλα, με μακριά μαλλιά
στροβιλίζεται μέσα στον ήλιο,
που την τυφλώνει
και κλείνει τα μάτια της,
γυρίζει, γυρίζει ξανά,
τα χείλη της είναι ήρεμα όμως, δεν τα ματώνει με τα δόντια της,
απλώς γυρίζει συνέχεια,
σα σβούρα,
και τα χέρια της στέκουν ανοιχτά,
πάντα,
χαλαρά σχετικά
και οι παλάμες της δίωχνουν μακριά τους άλλους
ενώ τα δάχτυλά της δείχνουν τον ουρανό,
και γυρίζει,
σα σβούρα,
ξανά και ξανά,
αέναη κίνηση,
σχεδόν χορευτική,
γέρνει το κεφάλι της στο πλάι,
ακουμπάει στον ώμο της, τον αριστερό,
καταπίνει αδέξια τους κόμπους που έφραξαν το λαιμό της,
και γυρίζει,
όπως και να'χει,
αυτή γυρίζει.
Δεν υπάρχουν σχόλια
Δημοσίευση σχολίου